|
راهدار گمنام ، فرشته نجات مسافران |
|
|
|
01 دي 1389 - 11:28 |
 راهداري يك باور اعتقادي و يك تفكر مقدس است و راهدار انساني صديق و صميمي و پرتلاش كه رضايت خداوند سبحان ، خشنودي و آسايش خاطر هموطنانش كه در گذر شريان حياتي كشور يعني راه در تردد هستند را همواره تجلي انديشه پاك و بي آلايش خود كرده است. دانه هاي ريز و درشت برف بر زمين مي نشيند و رفته رفته اطراف جاده ها را يكپارچه سپيد پوش مي كند. سوز و سرما ، وزش كولاك و برف و يخبندان نيز نمي تواند از بار سفرهاي زمستاني بكاهد. در روزهاي سرد زمستان جاده ها و راههاي مواصلاتي مهم كشور شاهد سفرهايي است كه با انگيزه هاي مختلف انجام مي پذيرد.
رانندگاني كه به دلايلي مسافرت در اين فصل را انتخاب نموده اند با وسايل نقليه خود جاده ها را در مي نوردند تا هرچه سريعتر به مقصد برسند.
در خم جاده هاي كوهستاني و سرد، درگذر از پيچهايي كه فقط سوز است و سرما و جز سپيدي چيزي ديده نمي شود ناگه سقوط بهمن عظيمي را كه بارها شنيده و ديده ايم راه را بر سواران سد و اميدها را به يأس مبدل مي نمايد چه بسا انسانهايي كه با هزاران آرزو در زير خروارها برف گرفتار شده اند. در ميان ظلمات و تاريكي و سكوت به يكباره صداي غرش بگوش در راه ماندگان مي رسد. آري درست است صداي نعره بلدوزر و گريدري كه راهدار فداكار با اراده پولادين خود به دستگاه جان حركت داده و با قدرت تمام دل كوه برفي را شكافته و پيش مي آيد و ضخامت سترگ يخ را مردانه مي شكند و شادماني و لبخند بر لبان كودكان و پدران و مادراني كه قلبشان از تپش بازمانده و صداي ناقوس مرگ را مي شنيدند دوباره نقش مي بندد. خودروها با مسافران زيرآوار برف مانده نجات يافته و زندگي دوباره را در پيش رو خواهند داشت و مي بينيم كه همگي شكر خداي سبحان و سپاس از فرشته نجات خود يعني « راهدار گمنام» را به جاي مي آورند و مسافران به راه خود ادامه داده و مي روند، انسانهاي گمنام با تني خسته ولي دلي شاد و ضميري اميدوار به اطاقك هاي بالاي گردنه كه راهدارخانه ناميده مي شوند بازمي گردند و روزها و شبهاي طولاني دور از خانواده و فرزندان خود به پاس از جان و مال هموطنان و به انتظار نزول برف و با ريزش كوه و ... در تشنگي ارائه خدمت بسر مي برند. حتماً خوانده يا شنيده ايد در اين گذر هر ساله اين فرشتگان نجات چه عاشقانه به همراه گريدر يا بلدوزر خود در حين انجام وظيفه در ميان سپيدي برف و مه با خطر دست و پنجه نرم كرده و در اين مبارزه تسليم شده و در لحظه اي به دره اي عميق سقوط كرده كه يا جان خود را و يا دست كم عضوي از بدن خود را از دست مي دهند تا ميهمانان جاده زنده بمانند. هستند كساني كه سالهاست به دليل نقص عضو و مشكلات حادث شده در انجام اين مهم خانه نشين شده و درگذر تاريخ فراموش شده و يادي از ايثار و فداكاري آنان نمي شود. با اين مقدمه براي ارج نهادن به اين عزيزان چه مي توان كرد. به منظور روشن نگهداشتن اين شمعهاي فروزان چه بايد كرد. به اين بهانه از سال ۱۳۷۵ روز اول دي ماه يعني اولين روز شروع فصل زمستان و سرما به عنوان روز راهدار شناخته شده كه در اين روز با ترويج فرهنگ نگهداري و شناساندن خدمات راهداري به هموطنان عزيز ضمن عرضه اطلاعاتي ازخدمات راهداري كشور و برگزاري مراسم ويژه اي از زحمات راهداران شايد بتوان تشكر و قدرداني از اين عزيزان نمود و دلشان راشاد و حركتشان را مستمر داشت
.ان شاءا...
سيد حميد حسيني _ مسؤل روابط عمومي
|
